Οδοιπορικό στην Οδησσό

Το πρωί της Παρασκευής 11.10. ξεκινήσαμε από Κέρκυρα και σχεδόν 2 ώρες αργότερα φθάσαμε στην Ηγουμενίτσα. Ο καιρός συννεφιασμένος και βροχερός αλλά η διάθεση στα ύψη. Προορισμός ο συνήθης ύποπτος τα τελευταία χρόνια η Κομοτινή. Εκεί σταματάμε μόνιμα. Έχουμε ένα απίθανο Πάρκινγκ, ασφαλές, φωτιζόμενο, στο κέντρο της Πόλης και ... δωρεάν. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Στην Κομοτινή μας ... τραβάει η πολυποικιλότητα, η διαφορετικότητα, τα αρώματα των εξωτικών μπαχαρικών του φρεσκοκαβουρδισμένου καφέ, των ξηρών καρπών που ψήνονται όλη μέρα, το καμπαναριό δίπλα-δίπλα με τον μιναρέ αλλά και η μαντήλα δίπλα στο super mini, η βαβούρα των χιλιάδων φοιτητών αλλά και το χάζι στους τεχνίτες που εξαφανίζονται, οι σταγκωματήδες, οι τροχιστές οι χειρωνάκτες καλλιτέχνες της λαμαρίνας και πολλοί άλλοι.

Συνέχισε Θανάση, περιμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Παρεμπιπτόντως, είσαι πλέον συνταξιούχος ? Σε περιμένουμε στην Υπάτη το τετραήμερο της 28ης Οκτωβρίου, αν και καταλαβαίνω ότι είναι λίγο μακρυά από την Κέρκυρα...
Βασίλης

Βασίλη μου ναι είμαι συνταξιούχος από την πρώτη Οκτωβρίου. Θα ήθελα και θα προσπαθήσω να είμαι κοντά σας στην Υπάτη. Ομως τώρα ξεκινάω (με stop σε Κισσινάου, Βουκουρέστι, Σόφια) από Οδησό και δεν έχω ιδέα πότε θα μπω στην Ελλάδα. Θα τα πούμε στην επιστροφή με φωτό και περιγραφές.

Σήμερα 12.10. και μετά τον καφέ μας στον τούρκικο μαχαλά το καφέ "Ροδόπη" που τον καφέ σου τον πληρώνεις ... μόνο αν σε ικανοποιήσει, βουρ για Βουλγαρία στην πόλη Sozopol την Ελληνική Σωζόπολη (ιστορική αναδρομή θα σας γίνει από Σίσσυ και Georgedim). Μπήκαμε από Ορμένιο, αφού στις Καστανιές δοκιμάσαμε το τσίπουρο και τον μεζέ τασκεμπάπ στο καλλίτερο καφενεδάκι 100μ από το τελωνείο των Καστανιών. Η διαδρομή Ορμένιο-Σωζώπολη έγινε από δρόμους ... απερίγραπτους, ανάμεσα από χιλιάδες εγκαταλελειμένα σπίτια και παλιές από την εποχή του Τίτο ρημαγμένες βιομηχανίες. Ισως η είσοδος από Καστανιές και Ανδριανούπολη να ήταν καλλίτερη επιλογή.


Τέλος πάντων φθάσαμεστην πόλη Σωζόπολη (Sozopol) χωρίς απρόοπτα και αράξαμε σ' ένα καλό Πάρκινγ ελεύθερο και ασφαλές που μάθαμε από το www.campingcar-infos.com το πιο σημαντικό ... free WiFi. Την πόλη θα την γνωρίσουμε αύριο.


Συνεχίζεται

Δευτέρα 13.10.
Σωζόπολη
Η πόλη είναι παραθαλάσσια, ωραία παραλία, απ΄την άλλη πλευρά άγρια βράχια και όλα αυτά με θέα την Μαύρη Θάλασσα. Γεμάτη γραφικά καλντερίμια και παραδοσιακά μπαράκια και ταβερνάκια προσελκύει τους θερινούς μήνες πολλούς τουρίστες με αποτέλεσμα οι τιμές να είναι … τσιμπημένες.
Ο επόμενος σταθμός μας ήταν η Λίμνη Pomerie (Αγχίαλος). Η πόλη αυτή που φημίζεται για την παραγωγή αλατιού (έχει και μουσείο αλατιού), και την τεράστια παραγωγή κρασιού. Το σπουδαιότερο όμως είναι η άγρια ζωή στην λίμνη με τα χιλιάδες είδη πουλιών και γενικά την προστατευόμενη πανίδα της. Η παράκαμψη ήταν 12 χιλ. από την πορεία μας. Συνεχίσαμε προς Burgas και Varna έναν ακόμη … οδικό εφιάλτη. Δρόμοι γεμάτοι εκατοντάδες … απροειδοποίητα σαμαράκια, στενοί γεμάτοι κλειστές στροφές. Φθάσαμε στο Burgas.
Το Burgas είναι ένα μεγάλο λιμάνι αλλά με πολύ λίγα ενδιαφέροντα. Πχ ο παλιός σιδηροδρομικός σταθμός επιβλητικός σε στυλ που έχουν λίγο-πολύ όλοι οι σταθμοί στα πρώην ανατολικά κράτη, το αρχαιολογικό μουσείο, το δραματικό θέατρο και δύο φάρους που προλάβαμε και είδαμε. Σταθήκαμε λίγες μόνο ώρες, έξω από μία περίμετρο 1-2 χιλιομέτρων τα απολιθώματα των πολυκατοικιών του παρελθόντος αυτά τα 15-20όροφα κτίρια με σταμπαρισμένα τα στοιχεία τους πχ B(lock) No 5 χωρίς ανελκυστήρες και ανέσεις μου θύμισαν ότι λίγα άλλαξαν στην Βουλγαρία από τότε που την πρώτο-επισκέφτηκα το 1981 επί Zίφκωφ. Σε μία περίμετρο λοιπόν 1 χιλ. παρκάρεις παντού εύκολα και διανυκτερεύεις ακόμη ευκολότερα.
Την ίδια μέρα συνεχίσαμε για την Varna. Μία πόλη πολύ φιλική για τον επισκέπτη. Επισκεφθήκαμε τον επιβλητικό καθεδρικό ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου (όπου μας ευλόγησαν στα …ελληνικά) , το aquarium, το δελφινάριο, το δραματικό θέατρο του Stoyan Bachvarov και τον Φάρο του Breakwater. Διανυκτερεύσαμε σ’ ένα ήσυχο παράδρομο 500μ από τον καθεδρικό ναό (κέντρο), με εύκολο πάρκινγκ καθώς φθάσαμε Κυριακή βράδυ. Δεν είναι όμως κατάλληλο για … θηριώδη Campers. Β43,20477 – Α27,91456. Η έκπληξη ήλθε από μία κάβα κρασιών όπου πήγαμε για … προμήθειες μας υποδέχθηκε φιλικότατα και ελληνικότατα ο Κώστας, από μητέρα Θεσσαλονικιά και πατέρα Βούλγαρο . Πάντως στα 100μ πιο κάτω υπάρχει αστυνομικό τμήμα και ελεύθερο πάρκινγκ. Αν σταματήσετε στην Varna να …τιμήσετε το άσπρο φρουτώδες κρασί της Mavrud Traminer (συγνώμη για τους μπυρόφιλους δεν πρόλαβα να συλλέξω πληροφορίες.
Πριν κλείσω μ’αυτήν την χώρα να σημειώσω ότι ΔΕΝ βρήκαμε τίποτα φθηνό, πλην των τραγικών ‘’μαϊμούδων’’, ΔΕΝ μιλούν καμιά γλώσσα, ΔΕΝ βρίσκεις τιμοκαταλόγους στα Αγγλικά και γενικά πιστεύω ότι ο λαός αυτός απολαμβάνει τον ύπνο του δικαίου (ή αλλιώς της εποχής του Ζίβκωφ)
14.10. Κωστάντζα
Η Κωστάντζα ως γνωστό είναι ένα τεράστιο λιμάνι (στην ουσία δεν είναι ένα αλλά 6 στο σύνολο). Η ζωή της περιστρέφεται γύρω απ’ αυτό. Εκτός από τα κλασσικά κτίρια (σιδηροδρομικός σταθμός, Θέατρο ) δεν έχει πολλά ενδιαφέροντα. Είναι μία φτωχόπολη με καταρρέοντα παλιά πανέμορφα κτίρια του προηγούμενου αιώνα. Και εδώ σε έναν ήσυχο δρόμο την αράξαμε. Πάντως στα 100μ πιο κάτω υπάρχει αστυνομικό τμήμα και ελεύθερο πάρκινγκ. Ν45°10’45’’ – Ε28°48’11’’. Ευτυχώς μας αποζημιώνει ο καλός καιρός.
Εδώ οι άνθρωποι είναι πιο φιλικοί. Οι τιμές τους (πλην πετρελαίου) τις βρήκα πάρα πολύ φθηνές και εν πάσει περιπτώσει καταβάλλουν φιλότιμες προσπάθειες να συνεννοηθούν μαζί σου.

15.10. Tulcea - Οδησσός
Η επαρχιακή αυτή πόλη συμπαθής και πάρα πολύ τουριστική ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες βρίσκεται κοντά στο Δέλτα του Δούναβη. Δεκάδες πλοιάρια ανεβαίνουν τον Δούναβη σταματώντας σε μικρά παραδουνάβια ψαροχώρια. Η πόλη ζει βασικά από τον τουρισμό. Δεν έχει σπουδαία αξιοθέατα πλην αυτών που περιστρέφονται γύρω από τον Δούναβη. Βρήκαμε ένα θαυμάσιο Πάρκινγκ μπροστά στο ξενοδοχείο ΔΕΛΤΑ (free + free WiFi). N45°10’45’’-Ε28°48’11’’Ε.
Mείναμε μία βραδιά. Γευτήκατε τα υπέροχα φαγητά τους, (πλήρες μενού για δύο 12€) περπατήσαμε παράλληλα με τον Δούναβη και το πρωϊ αναχωρήσαμε για Galati και τα σύνορα της Μολδαβίας. Διαδρομή ήταν μέσα από επαρχιακούς δρόμους άλλοτε στενούς κι άλλοτε στενότερους. Όλοι πάντως γεμάτοι χρώματα και γραφικότητα. Αραμπάδες σε φουλ εργασία, κάρα ως μέσον μεταφοράς όλων των αγροτικών τους εμπορευμάτων και ατελείωτες καλλιεργημένες εκτάσεις μέχρι όπου έφθανε το μάτι μας.
16.10. Galati – Μολδαβία – Οδησσός.
Επηρεασμένοι από τον φίλο μας τον Γιώργο (@kukos) ότι το κομμάτι αυτό της διαδρομής ίσως ήταν προβληματικό από πλευράς ασφαλείας ξεκινήσαμε ενωρίς για να προλάβουμε να φθάσουμε με φως στην Οδησσό. Η διαδρομή ήταν ευχάριστη και χωρίς απρόοπτα. Πριν τα σύνορα περάσαμε τον Δούναβη πάνω σε … περίεργα Φέρρυ πιο πολύ θα τα έλεγα ‘’πλωτές εξέδρες’’. Το πέρασμα διήρκεσε 10’ στοίχισε 25 λέι (5€) και 1,5 λει για κάθε επιβάτη. Η συνέχεια ήταν απλά κακοτυχία (την ξανάζησα στο Edirne πριν 2 χρόνια , με καθυστέρηση για μένα 3 ώρες, αλλά για άλλους πριν από εμάς 2 ημέρες) το γνωστό γι αυτά τα κράτη ‘’ server down’’. Καθίσαμε απλά τρεις ώρες, ευτυχώς πάνω στην παλιά σιδερένια γέφυρα-σύνορο χαζεύοντας τις φορτηγίδες από κάτω μας, τις ψαρόβαρκες αλλά και το ταχύπλοο της αστυνομίας του Δούναβη. Για ενημέρωση ούτε λόγος, οι τελωνιακοί και οι αστυνομικοί με ύφος υπαλλήλων Στάλιν μας παρατηρούσαν βλοσυρά. Επί τέλους το σύστημα επέστρεψε κι εμείς εδέησε να μπούμε στην Μολδαβία.
1€ = 17,5 λέου - Βινιέττα στα σύνορα 17,5 λέου για μία εβδομάδα.
Την Μολδαβία την διασχίσαμε χωρίς στάσεις. Ο δρόμος ήταν απλά εφιάλτης. Στενός, με λακκούβες τεράστιες και βαθιές, σαμαράκια και στο μέσον αλλά και στα άκρα του δρόμου τεράστια ‘’φρύδια’’ από τις καθιζήσεις από τα βαριά φορτηγά που διέσχιζαν την Μολδαβία από την φτηνή αυτήν είσοδο της χώρας όπως θα εξηγήσω κατά την επιστροφή.
Ενωρίς το απόγευμα φθάσαμε στα σύνορα της Ουκρανίας. Το πέρασμα ήταν εύκολο και θα ήταν ευκολότερο αν ο Ουκρανός αστυνομικός δεν μας καθυστερούσε ψάχνοντας … ναρκωτικά επί 30’ τελικά μας έσκασε το παραμύθι για μπαξίσι, όταν του αγρίεψα εξαφανίστηκε.
Το κομμάτι δρόμου σύνορα - Οδησσός στο μεγαλύτερο μέρος ήταν μία από τα ίδια η κατάσταση διορθώθηκε λίγο πριν φθάσουμε. Η Οδησσός δυστυχώς δεν διαθέτει Κάμπινγκ γύρω από την πόλη αλλά ούτε και γνωστές θέσεις CamperStop. Ετσι παρά την κούραση από το μακρύ ταξίδι έπρεπε να αντιμετωπίσουμε και αυτό το πρόβλημα. Η πρώτη μας ευχάριστη διαπίστωση αφορούσε το γεγονός ότι το Πάρκινγκ ήταν πολύ … χαλαρό και μπορούσες να διανυκτερεύσεις ακόμη και σε πολύ κεντρικά σημεία χωρίς φόβο και χωρίς πρόβλημα. Αράξαμε στο πρώτο που βρέθηκε μπροστά μας. Δίπλα σ’ ένα σταθμό λεωφορείων στην πλατεία greekskaya δηλαδή την πλατεία της Ελλάδος όπου δεσπόζει το υπέροχο κτίριο της Ελληνικής πρεσβείας.

17, 18, 19, 20 Οδησσός


ΟΔΗΣΣΟΣ. Ο προορισμός μας, είχε μελετηθεί πάρα πολύ, από την ιστορία της έως τα αξιοθέατά της , όμως άλλο να διαβάζεις κι άλλο να το βλέπεις. Η Οδησσός είναι μία πολύ όμορφη γεμάτη κουλτούρα πόλη. Με 1εκ. κατοίκους, είναι η 4η μεγαλύτερη πόλη της Ουκρανίας. Σημαντικότατο λιμάνι της στον Εύξεινο Πόντο και ως γνωστόν η πόλη όπου γεννήθηκε η Φιλική Εταιρεία. Εδώ άνθησε μία ισχυρή ελληνική αποικία στις αρχές του 19ου αιώνα αφήνοντας πίσω της υπέροχη κληρονομιά.
Το νόμισμά της είναι η Hryvnia (γρίβνα). 1ευρώ = 11 γρίβνες. Τιμή πετρελαίου 1l/9,5γρίβνες.
Εντυπωσιαστήκαμε από την άνετη κυκλοφορία, τις τεράστιες λεωφόρους το εύκολο Πάρκινγκ , τους ναούς, τις εκθέσεις, τα ποτάμια με τα δεκάδες γεφύρια άλλα γραφικά άλλα κλασσικά. Οι ατέλειωτοι πεζόδρομοι περιποιημένοι, καθαροί, στολισμένοι, με δημοτικές μπάντες να συνοδεύουν με μουσικές νότες τον περίπατο των πεζών.
Υπέροχα εστιατόρια ευρωπαϊκού επιπέδου, γραφικά μπαράκια, υπαίθριες καφετέριες και ethnic γωνιές.


Βρίκαμε ένα πολύ ήσυχο Πάρκινγκ για διαμονή. Β46.48997 – Α30.72633. Είναι μόλις 500μ από το κέντρο της πόλης και κοντά του έχει όλα τα απαραίτητα.
Τα κτίρια της κλασσικά, αναγεννησιακά, με Ιταλικές και Γαλλικές επιρροές :


Odessa State Academical Opera and Ballet Theater Duke de Richelieu monument , Philharmonic Society Potemkin Steps , Passage Οδός Deribasovskaya , Λεωφόρος Primorsky Assumption Cathedral



Και δεκάδες άλλα υπέροχα μνημεία και αξιοθέατα συνθέτουν την πανέμορφη αυτήν πόλη. Μείναμε το ανώτατο επιτρεπτό διάστημα λαμβανομένου υπ’ όψην ότι κάναμε ‘’ελεύθερο’’.

Φύγαμε από το Κάμπινγκ με κατεύθυνση το κέντρο του Βουκουρεστίου. Στο Βουκουρέστι είχαμε την τύχη μέσα στο χαμό της καθημερινής κίνησης να βρούμε μία απίθανη θέση πάρκινγκ σχεδόν μπροστά από το Palatul Parlamentului (Β44.43192°-Α26.09134° Bulevardul Libertatil). Σε απόσταση 400-600μ από το κέντρο της Ρουμανικής πρωτεύουσας, της παλαιάς πόλης , των περισσοτέρων μνημείων αλλά και την χωρίς τέλος νυκτερινής ζωής του. Το Πάρκινγκ είναι free, φωτιζόμενο και ασφαλές (50μ από το αρχηγείο της Ασυνομίας) αλλά και θορυβώδες μόνο όμως κατά την διάρκεια της ημέρας. Πέραν αυτού, μετά τις 7μμ είναι πανεύκολο να βρει κανείς Πάρκινγκ ήσυχο κι ασφαλές οπουδήποτε κοντά στο κέντρο.
Tο Ρουμανικό κοινοβούλιο κτισμένο το ........1984 από τον Τσαουσέσκου, είναι το μεγαλύτερο κτίριο στον πλανήτη μετά το πεντάγωνο. 3.500 δωμάτια παρακαλώ. Το Βουκουρέστι ήταν για μας μία τεράστια ευχάριστη έκπληξη. Τα υπόλοιπα μνημεία, μουσεία, ναοί δεν χρειάζονται περιγραφές τα βρίσκεις εύκολα στα διάφορα site.
Στην Ρουμανία μιλάνε Αγγλικά, η συνεννόηση είναι πανεύκολη. Η μεγάλη πλειοψηφία των Ρουμάνων είναι πάρα φιλικοί και πρόθυμοι να βοηθήσουν. Οι τιμές τους είναι περίπου 30% φθηνότερες από εμάς.
Το ιστορικό κέντρο του Βουκουρεστίου πέραν των υπέροχων κτιρίων και των επιβλητικών εκκλησιών διασχίζεται από όμορφα κανάλια και γεφύρια , η νυκτερινή ζωή ατελείωτη και πολυποίκιλη, ταβέρνες όλων των εθνικοτήτων, μπαρ, παμπς, ελληνικά εστιατόρια, ελληνικές Τράπεζες κ.ά.
Στα στενά του κέντρου ψάξαμε (είχαμε την πληροφόρηση από το triposo) και βρήκαμε το Bar-Antiquites, THOMAS. Είναι ένα εκπληκτικό παλαιοπωλείο με άπειρα αντικείμενα σε εξαιρετικές τιμές. Στα στενά του μπαλκόνια αλλά και στις παλιές πολυθρόνες και σαλόνια του μπορείς να σερβιριστείς με είδη Μπαρ.
Μείναμε στο Βουκουρέστι 3 νύχτες και την τέταρτη αναχωρήσαμε μέσω Σόφιας για Ελλάδα.

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ


Στην Βουλγαρία δεν σταθήκαμε για δύο λόγους. Την έχουμε επισκεφθεί στο παρελθόν 2-3 φορές και την γνωρίζαμε καλά. Αν και μας πέρασε από τον νου μία σύντομη στάση 1-2 ημερών, δεν μας βοήθησε και η ανυπαρξία ασφαλούς διαμονής. Εκεί που ψαχνόμαστε σε ένα βενζινάδικο εμφανίστηκε ένας Βούλγαρος Καμπερας με ένα ... προπολεμικό Κάμπερ και μας πρότεινε να πάμε μαζί του και με άλλους φίλους του για ελεύθερο, επειδή όμως βγαίναμε πολύ από την πορεία μας ... το αφήσαμε. Ο δεύτερος λόγος ήταν η ... πίεση από τους φίλους μας που μας περίμεναν στη συγκέντρωση της ΕΛΑΤ στην Υπάτη. Έτσι βάλαμε πορεία για Προμαχώνα όπου και κοιμηθήκαμε.
Την επομένη η απόφαση είχε ληφθεί, η συνάντηση με τους Φίλους μας άξιζε τα 400 επι πλέον χιλιόμετρα. Ενωρίς το απόγευμα μία ζεστή υποδοχή μας αποζημείωσε.
Ο Πάρης και η εορτάζουσα Δήμητρα, Ο Κώστας και η Αγγελική, Ο Γιώργος και η Σίσσυ, Ο Γιώργος και η Ελενίτσα, Ο Γιώργος η γυναίκα του και τα παιδάκια του, Ο Στέφανος και η Μίτσα, Ο Κώστας και η Ελπίδα και τέλος Ο Στέλιος και η Κική.


Ήταν ότι το καλλίτερο για finale σ΄ένα πολύ ενδιαφέρον, μακρύ και περιπετειώδες ταξίδι.....