Υγραέριο

Το άτυχο περιστατικό (ευτυχώς με σχετικά μικρές απώλειες) που συνέβη σε μέλος μας με την ανάφλεξη από διαρροή υγραέριου, μας έκανε όλους να ξανασκεφτούμε και να αναθεωρήσουμε κάποιες τακτικές, σχετικά με τη χρήση αυτού του καυσίμου.
Πιστεύω ότι όλοι μας, έχοντας εξοικειωθεί με το υγραέριο, συχνά ξεχνάμε την επικινδυνότητά του, η οποία αυξάνεται με γεωμετρική κλίμακα όταν έχει να κάνει με Τροχόσπιτα, στα οποία η πιθανότητα διαρροής είναι μεγάλη, λόγω των καταπονήσεων που δέχονται οι συνδέσεις του κυκλώματος από την κίνηση του οχήματος. Ας θυμηθούμε λοιπόν,τα χαρακτηριστικά του υγραέριου και τι πρέπει να προσέχουμε, για να ελαχιστοποιήσουμε τέτοιες πιθανότητες.
Κατ΄αρχήν, οι συσκευές υγραερίου, έχουν συστήματα ασφαλείας, ώστε σε περίπτωση που για κάποιο λόγο σβήσει η φλόγα, να σταματήσει αυτόματα η ροή του υγραέριου. Το ρόλο αυτό αναλαμβάνει μία μικρή ακίδα που βρίσκεται στο χώρο καύσης. Η ακίδα αυτή είναι ουσιαστικά ένας θερμοδιακόπτης, ο οποίος επιτρέπει τη ροή του υγραέριου, μόνο όταν η ίδια θερμανθεί. Η διαδικασία λειτουργίας είναι η εξής : Οταν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε μία συσκευή υγραερίου, ανοίγουμε και «πατάμε» τον διακόπτη παροχής του αερίου και συγχρόνως την ανάβουμε με τον αναπτήρα ή με το πιεζοηλεκτρικό κουμπί. Συνεχίζουμε να κρατάμε πατημένο τον διακόπτη για λίγο, ώστε η φλόγα να ζεστάνει την ακίδα, που με τη σειρά της θα επιτρέψει την ελεύθερη ροή του αερίου. Σταματάμε τότε να «πατάμε» τον διακόπτη, αφού η ελεύθερη ροή του αερίου συνεχίζει να κρατάει τη φλόγα ανοιχτή, που συνεχίζει να ζεσταίνει την ακίδα που συνεχίζει να επιτρέπει τη ροή του αερίου κ.ο.κ. Πρόκειται για ένα απλοποιημένο Σύστημα Αυτομάτου Ελέγχου. Αν σβήσει η φλόγα από τυχαίο γεγονός (ελαττωματικό φλόγιστρο, ρεύμα αέρος, υγρά) η ακίδα κρυώνει και διακόπτει τη ροή του αερίου, αποκλείοντας την ανεξέλεγκτη διαρροή του στο περιβάλλον.
Το υγραέριο είναι στην πραγματικότητα άοσμο. Η χαρακτηριστική μυρωδιά του προέρχεται από ένα πρόσθετο στοιχείο στη σύνθεσή του, ακριβώς για να γίνεται αντιληπτή η παρουσία του και να προστατευόμασε ανάλογα.
Το υγραέριο, αντίθετα με το φυσικό αέριο, είναι βαρύτερο του αέρα. Αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση διαρροής του συγκεντρώνεται σε χαμηλά σημεία του περιβάλλοντος κλειστού χώρου, γεγονός που αυξάνει την πιθανότητα και την ισχύ μίας ανάφλεξης, ή, ακόμα χειρότερα, μίας έκρηξης. Θα έχετε προσέξει ότι ο χώρος αποθήκευσης της φιάλης του υγραέριου, έχει πάντα κάποιους αεραγωγούς στο κάτω μέρος του. Οι αεραγωγοί αυτοί πρέπει να παραμένουν ΠΑΝΤΑ ανοιχτοί. Το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και με όλους τους αεραγωγούς που βρίσκονται στο χώρο καύσης και σε χαμηλά σημεία γύρω και κοντά σε συσκευές και σωληνώσεις υγραερίου, ακόμα και αυτές που υπάρχουν σε άλλα σημεία του τροχόσπιτου, όπως π.χ. στο κάτω μέρος της πόρτας.
Το υγραέριο δεν είναι τοξικό, αλλά σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να προκαλέσει ασφυξία. Επίσης, μπορεί να προκαλέσει φθορά σε μερικούς τύπους πλαστικών και στο καουτσούκ, γι΄αυτό πρέπει να χρησιμοποιούνται πάντα οι ειδικές για τη χρήση του σωληνώσεις. Στην υγρή μορφή του μπορεί να προκαλέσει εγκαύματα στο δέρμα, λόγω της ταχείας εξαερίωσής του που δημιουργεί απότομη πτώση της θερμοκρασίας του.
Καταληκτικά, πρέπει να γίνεται τουλάχιστον ετήσιος έλεγχος από ειδικευμένο τεχνικό, στις σωληνώσεις και στις ενώσεις τους σε όλο το δίκτυο. Επίσης, να αλλάζονται οι λαστιχένιες σωληνώσεις, με κάθε υποψία ρωγμής, ενίοτε και προληπτικά. Πρόσθετη ασφάλεια προσφέρουν οι συσκευές ανίχνευσης υγραερίου στον αέρα.
Τελειώνοντας, δύο παρατηρήσεις :
Α) Πολλά ψυγεία τριπλής λειτουργίας (υγραέριο-12 Volt DC-220 Volt AC) διαθέτουν σύστημα, που γυρίζει αυτόματα από το υγραέριο στα 12 Volt DC (μπαταρία), όταν η μηχανή αρχίζει να λειτουργεί. Ομως, η βαλβίδα της φιάλης παραμένει ανοιχτή, με αποτέλεσμα όλες οι σωληνώσεις του δικτύου να είναι γεμάτες με αέριο. Ετσι, σε περίπτωση διαρροής θα είμαστε στην ίδια επικίνδυνη κατάσταση, ιδιαίτερα όταν το όχημά μας είναι σε κίνηση. Μη ξεχνάτε λοιπόν να κλείνετε και τη βαλβίδα της φιάλης. Αυτό φυσικά απαιτείται και για τα ψυγεία στα οποία η αλλαγή από 12VDC σε αέριο γίνεται χειροκίνητα. Υπάρχουν πάντως και οι ειδικοί ρυθμιστές που διακόπτουν αυτόματα την παροχή υγραερίου, όταν ανιχνεύσουν κάποια διαρροή του. Σε κάθε περίπτωση, το κλείσιμο της βαλβίδας προσφέρει την απόλυτη ασφάλεια.
Β) Τα προπάνιο με το βουτάνιο έχουν κάποιες διαφορές στα χαρακτηριστικά τους, όπως το σημείο ανάφλεξης, η σχέση μίγματος αέρα/αερίου για τη σωστή καύση, η κρίσιμη πίεση κλπ. Ολα αυτά σημαίνουν ότι η αλλαγή από βουτάνιο (στην πραγματικότητα μίγμα βουτάνιου-προπάνιου) σε προπάνιο ή αντίστροφα, δεν είναι τόσο απλή, αν θέλουμε οι συσκευές μας να λειτουργούν άψογα. Υπάρχουν στην αγορά ρυθμιστές σχεδιασμένοι ειδικά για προπάνιο ή για βουτάνιο.

Μπράβο Βασίλη, πολύ χρήσιμες πληροφορίες
Καλό χειμώνα σε όλους
C

vaskar έγραψε: .........Καταληκτικά, πρέπει να γίνεται τουλάχιστον ετήσιος έλεγχος από ειδικευμένο τεχνικό, στις σωληνώσεις και στις ενώσεις τους σε όλο το δίκτυο. Επίσης, να αλλάζονται οι λαστιχένιες σωληνώσεις, με κάθε υποψία ρωγμής, ενίοτε και προληπτικά. Πρόσθετη ασφάλεια προσφέρουν οι συσκευές ανίχνευσης υγραερίου στον αέρα....

Ενημερωτικό και προπαντός χρήσιμο το θέμα .Όμως θα ήθελα να ρωτήσω αν
υπάρχουν εξειδικευμένα συνεργεία για τον σκοπό αυτό; Μήπως ο «προληπτικός» έλεγχος απαιτεί και ειδικά μηχανήματα;

Ευχαριστούμε πολύ για όλα αυτά τα χρηστικά που μας είπες.Ησουν πολύ κατανοητός και κατατοπιστικός.

Βασίλη μπράβο, η ενημέρωσή σου είναι πολύ κατατοπιστική και χρήσιμη.
Σ΄ευχαριστούμε.

ΒΑΣΙΛΗ ΕΙΣΑΙ ΤΡΟΜΕΡΟΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΥΓΡΑΕΡΙΟ ΑΛΑ ΚΑΙ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΜΑΣ ΕΣΕΝΑ ΡΩΤΑΜΕ ΟΛΟΙ .ΜΠΡΑΒΟ BILI ΜΑΣ?